KĄCIK POETYCKI
 

 

Hymn gleboznawców początkujących - na melodię piosenki „Czerwony pas, za pasem broń”)

(słowa studentów Uniwersytetu Warszawskiego podopiecznych dr Bogumiła Wicika) 

 

Zielony glej, pod glejem ił, a pod nim glina zwałowa

Głazików moc i gruby pył, to jest odkrywka glebowa.

 

Kop się, kop się, kop się, kop się, aż do upadłego,

Aż dokopiesz się profilu niecałkowitego.

Bo największe szczęście nasze, gdy pH zbadamy,

Bo nauka to prawdziwa ta praca z glebami.

 

Kopiemy wciąż za dołem dół. Po co to wszystko? Nikt nie wie.

Morderczy trud, leje się pot. Oto nauka o glebie.

 

Raz łopatką, raz szpachelką, ziemi wciąż ubywa

Siknąć kwasem sobie czasem, to dola szczęśliwa.

Lecz największe szczęście nasze, gdy pH zbadamy.

Wszak nauka to prawdziwa, ta praca z glebami.

 

(nadesłała: D. Czępińska-Kamińska)


 

Oda do gleby

 

Gleboznawstwo to nauka, która łączy dziedzin wiele. 

Rolnik, leśnik i geograf, a i chemik na ich czele 

Wciąż badają fazę stałą, płynną, gazy i strukturę, 

Sorpcję, odczyn, minerały, gleby pojąć chcą naturę.

Kto da gleby definicje, ten dostanie konia z rzędem:

Środowisko wzrostu roślin! Bioreaktor! Coś jest błędem?

Kto zna gleby definicję, niechaj staje tu w zawody:

Litosfery warstwa wierzchnia, zamieniona w twór przyrody!

 

Działał klimat, urzeźbienie, flora w czasie kształtowała,

A i od człowieka gleba, czasem znaczny rys dostała.

To zmienności jest przyczyną typów gleb, co żywią zboże

Pokrywają Polskę całą od Tatr szczytów, aż po morze.

 

Gdy proces przebiegał krótko, lub dopiero się zaczyna,

W górach ranker lub litosol, arenosol na nizinach.

Less czarnoziem ubogaca, to najlepsza nasza gleba.

Chmiel, buraki i pszenica, rosną, dodać nic nie trzeba.

 

Z brunatnymi właściwymi, płowe w Niżu się panoszą,

Zaś brunatne kwaśne w górach, w reglu się po zboczach wznoszą.

Bielicowa wespół z rdzawą w borze skryte pod sosnami,

Torfy z madą taras ścielą z murszowymi nad rzekami.

 

 Czarne ziemie z glejowymi nad wodami sycą trawy.

Trochę słonych na Kujawach lub w Wieliczce, dla przyprawy.

Wapień zmienił się w rędzinę, z iłów mamy wertisole.

Obok urbiziemów w miastach, człowiek stworzył Hortisole.

 

 Kto zna „Odę do radości”, ten piosenkę tę zaśpiewa.

Dowie się, nad jaką glebą rosną zboża, szumią drzewa.

Glebo, nasza żywicielko! Wszak narody utrzymujesz!

A gdy kres nasz osiągniemy, to w swe łono nas przyjmujesz.

  

(28. 03. 2011 - Danuta Czępińska-Kamińska - można śpiewać na melodię „Ody do radości”)


 

Gleboznawstwo do rymu (Danuta Czępińska-Kamińska)

(na melodię „W piwniczce ciemnej siedzę sam”)

 

Na dnie odkrywki siedzę sam, szpachelka profil bada.

Och, jakiż trudny wybór mam: brunatna, płowa, mada?

Klasyfikacja Wu eR Be wskazuje coś innego.

Poziomów diagnostycznych brak, diagnoza do niczego.

 

Bo płowa argic musi mieć, brunatną cambic zdobi

Bez materiałów fluvic zaś, nikt mady Ci nie zrobi.

O, eureka! Wszak tu jest sideric, poziom rdzawy

Jest piasek gruby, no i żwir z diagnozą nie ma sprawy.

 

Bez wiedzy próżno meczysz się, wymyślać coś próbujesz,

Gdy cechy diagnostyczne znasz, lepiej analizujesz.

Jest ciemna barwa, miąższy, lecz, ma dużo kwasów w sobie,

To umbric epipedon jest, nie molic, w swej osobie.

 

Ektopróchnica duże ma znaczenie diagnostyczne,

Typ, podtyp, no i ponad to, odmiany bardzo liczne.

Mull świeży w związek z płową wszedł, z brunatną też flirtuje

Do czarnej ziemi z glejem zaś, wilgotny mull pasuje.

 

W bagiennym lesie hydro- weź przedrostek do próchnicy

Mull, moder, mor, by wyraz dać żyzności też różnicy.

Tak siedliskowy lasu typ ektopróchnica znaczy,

Taksator pozna, bo w borze mor, a w grądach mull zobaczy

 

Granulometria ważna rzecz, dla lasów najważniejsza,

Udział koloidów rośnie i, gleba jest coraz żyźniejsza.

Wymienna sorpcja większa, więc, składniki magazynuje.

A woda z deszczu, wierzcie mi, tak szybko nie przelatuje.

 

Gdy grube frakcje w glebie są, woda się nie zatrzymuje,

pokarmu mało, sucho i, po prostu las głoduje.

W takim siedlisku suchy bór, a co najwyżej świeży,

Jałowiec z sosną, innych zaś produkcja drzewek leży.

 

Acidofilny z buków las w nadmorskich krajach szumi.

Dlaczego z bielicami się zrósł i mędrzec nie „zrozumi”.

Na żółtych piaskach starych wydm uboższe szumią bory,

Są bielicowe, rdzawe, i, glejowe - wybór spory.

 

Do grubszych frakcji sito weź, do drobnych areometr

I potem grubym masę zważ i przelicz to na procent.

Z drobnymi większy zachód jest, bo trzeba gęstość mierzyć.

Zerówkę odjąć i % masz, aż trudno w to uwierzyć.

 

Pomiary pH zrobić chcesz, określić odczyn gleby?

To płyn Helliga do tego weź, lecz nie lej bez potrzeby.

Gdy gleba silnie kwaśna jest, to Hellig się czerwieni,

A w zasadowej glebie wnet, na zieleń barwę zmieni.

 

W umiarkowanie kwaśnej zaś, pomarańczową mamy,

Żółtą, gdy słabo kwaśna jest ta gleba pod nogami.

Gdy są węglany - kwasów brak, obojętnieje gleba,

By je oznaczyć solny kwas do testu użyć trzeba.

 


Piosenka wyjazdowa - na melodię "Gdzie strumyk płynie z wolna"

(ułożyli studenci geografii UJ na zajęciach "Gleby Karpat" prowadzonych przez Doc. dr hab. S. Skibę w Gorcach, w Ochotnicy Górnej w maju 1992 r.)

 

Gdzie Jaszcze płynie z Gorca,

Buczynę mai maj -

- Koloid się wytrąca,

A nad nim szumi gaj. /bis/

 

Geograf idzie z wolna

"Ma glebo, witam Cię!

Twój profil mnie zachwyca,

Odsłonisz go czy nie?" /bis/

 

"Tu w moim globusiku

Się myśl zaczyna tlić:

W Fagetum carpaticum

Brunatną winnaś być" /bis/

 

"Lecz braknie mi konceptu

(Ach, serce ściska żal!)

Gdy zamiast Dystrargeptu

Odkryję Rhodustalf..." /bis/

 

"By sprawdzić rzecz dogłębnie

Porównam warstwy Twe

Ze skalą barw Munsella,

Helligiem skropię je!" /bis/

 

Więc ryje, drąży, kopie,

Aż dotarł w poziom C.

Ach w imię czego chłopie,

Tak męczyć Ci się chce? /bis/

 

"Choć kopiąc jam bez liku

Natyram się jak pies - 

- Przybędzie mi punkcików,

Pochwali docent S.!" /bis/


 

 

 
 

POWRÓT 

Sugestie dotyczące strony internetowej PTG proszę kierować do Administratora